قصه قديم: 111 قصه از سرچشمه هاي ايران و اسلام

به كوشش: محمد علي سپانلو

608ص، جلد سخت، 16.5*23.5 سانتي متر

تهران: انتشارات كاروان، 2009، چاپ اول

شابك: 8-046-175-964-978

اين كتاب، جستجويي است براي يافتن ردپاي داستان كوتاه در متون كهن ادبيات ايراني – اسلامي . «محمد علي سپانلو»، شاعر سرشناس ايران، با گشت و گذار در چنين متوني، صد و يازده قطعه داستاني زيبا را انتخاب كرده است؛ قطعاتي كه خوانندگان مي توانند از رهگذر آن ها، هم با سبك قصه گويي در ادبيات كهن ايراني – اسلامي آشنا شوند (به ويژه فرم شبه داستان كوتاه)، و هم لحظاتي متفاوت را با «قصه قديم» تمدنمان بگذرانند، تا آن ها را با نگاه ديگري بخوانند. تمام اين قصه ها از كتب قصه منثور ما انتخاب شده است. ديدگاه تاريخي ايراني به نثر، بر اين اعتقاد بوده است كه نثر بيشتر براي انتقال اطلاعات صرف به كار مي رود. از اين رو، اين قصه هاي برگزيده، وجه تاريخي بيشتري دارند و از آرايه ها و پيرايه هاي شعر و نظم دور هستند. همين باعث مي شود كه اين قصه ها، بيشتر به سبك قصه گويي مدرن نزديك شوند. «سپانلو» در گردآوري اين مجموعه، كتاب هايي چون «مروج الذهب»، «روضة الصفا»، «تاريخ عضدي»، «مطلع السعدين»، «فرج بعد از شدت»، «تاريخ طبري»، «لطايف الطوايف»، و جز آن را منابع خود قرار داده است. بسياري از اين قصه ها، تاريخي هستند و خواننده را به اين نتيجه مي رسانند كه انگار تاريخ نويسي ايراني – اسلامي، بيان تاريخ به شكل قصه كوتاه بوده است. «سپانلو» معتقد است كه اسلوب نگارش قصه هاي تاريخي ما مي تواند به درجات گوناگون عصاي دست قصه نويسان متجدد ما هم باشد؛ به گونه اي كه داستان نويس ما بتواند عناصر بومي و ملي بيشتري بر صورت هاي اقتباس شده از ادبيات داستاني غرب بيفزايد.